Al - Barid 

Filatelistische contactgroep van de Islamitische wereld (FCIW)

Ser van der Ven: voor mij is de postzegel een historisch document.

Ser, tachtig jaar geleden geboren in Zuid-Beveland, kwam op de lagere school voor het eerst met postzegels en postzegels verzamelen in aanraking. “In het dorpje waar ik geboren ben in Zeeland was in die jaren weinig te beleven. Door postzegels kreeg ik eigenlijk voor het eerst een blik op de wereld. Andere landen, andere culturen. Er ging letterlijk een wereld voor mij open”.
Na Zeeland ging hij studeren, chemie, en werken op het Shell-laboratorium  in Amsterdam-Noord. Dat de hospes van het huis waarin Ser een kamer huurde een fanatiek postzegelverzamelaar was hielp natuurlijk mee om de liefde voor de postzegel bij hem binnen te brengen – die hospes stond wekelijks op de postzegelmarkt in het centrum van Amsterdam. Maar waar te beginnen? Ser had al gauw in de gaten dat verzamelen specialisatie betekende. Een land, een werelddeel, hij zag dat niet zitten. Specialisatie dus en dan gaat Ser’s uitgangspunt, de postzegel is een historisch document, een rol spelen. Neem de Elzas. Dat landsdeel was achtereenvolgens Frans, Duits, Frans, bezet door Duitsland en weer Frans.  Of neem een stad als Breslau. Dan weer Duits, Pools, opnieuw bezet en weer Pools. Elke periode kende postzegels met verschillende opdrukken maar vooral de gestempelde zegels of poststukken uit die streek vertellen dat verhaal. Daarvan verzamelde Ser enkele zegels en als die verzameling naar zijn mening voldoende groot was had hij weer een  gebied rond. Die specialisatie noemt hij de Grootste Gemene Gebieden, 3G en daarvan zijn er nog al wat in de wereld. Het verzamelgebied bestrijkt de hele wereld. Dus ook  het Midden-Oosten en daarmee zijn we bij Al Barid beland. Wat bindt hem aan deze vereniging?
Ser: “door mijn specialisatie was en ben ik lid van verschillende verenigingen. Duitsland, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, noem maar op en dus ook Al Barid voor het Midden-Oosten. Ik heb dus in verschillende keukens kunnen kijken en wat mij bij Al Barid zo bevalt is de sfeer en de inhoudelijke gedrevenheid. Andere verenigingen kunnen daar nog wel wat van leren.
Zegels uit het Midden Oosten verzamelen, zoals vele andere leden van Al Barid doen, doet hij dus duidelijk niet. Toch is hij betrokken bij de tweede special die Al Barid, na die van de Hedjaz spoorlijn gaat uitbrengen, als initiatiefnemer en trekker weer wel. Hoe valt dat te rijmen of anders gezegd: hoe is dat zo gekomen? Ser: “We zaten als Al Barid op de Postex op het moment dat in de kranten het 100-jarig jubileum van het Sykes-Picot verdrag werd besproken.   Ik heb altijd historische belangstelling gehad en noemde toen  dit feit voor mogelijke illustratie bij die Postex. Voorzitter Theo Hooft sprak die suggestie onmiddellijk aan omdat na de Hejaz spoorlijn Special er nog meer zouden volgen en hij keek mij verwachtingsvol (en ietsje dwingend) aan met de vraag of ik die klus zou willen klaren. Ik zei geen nee en zat er dus vanaf dat moment aan vast. Natuurlijk ben ik begonnen om me te documenteren en een oproep aan de leden van Al Barid te doen om actief mee te werken aan het tot stand komen van deze publicatie en om materiaal aan te leveren. Dat is op zodanige schaal gebeurd dat ik denk en verwacht dat de publicatie tegen het midden van volgend jaar gereed zal zijn. Ik ben nu aan de tweede versie van het verhaal bezig. De eerste was  te veel historisch gericht. De huidige versie heeft naast deze historische dimensie ook een filatelistische benadering”.
Hoort daar ook een postzegel van de heren Sykes en Picot bij? Ser: “Die heb ik nog niet gevonden, maar via via heb ik wel vernomen dat die er moeten zijn. Ik hoop ze nog te vinden en in de publicatie te kunnen opnemen”.









 De feestelijke eindejaarsvergadering van Al Barid: impressies van een steeds mindere buitenstaander.

 

De eerste dag van de laatste maand van 2018 was ingeruimd voor de eindejaarsvergadering van Al Barid. Voorzitter Theo Hooft opende deze vergadering door de nadruk te leggen op de term “feestelijk”. En dat werd het, maar daarover later meer, want eerst moest de agenda van de vergadering worden afgewerkt. Daarin twee memorabele momenten. De eerste onder het kopje “ mededelingen”. Theo meldde de op de kop af 20 leden dat de zoektocht naar een nieuwe voorzitter en penningmeester resultaat heeft opgeleverd. Tijdens de volgende vergadering in februari 2019 zullen namen en personen worden voorgesteld. Het tweede moment viel in de rondvraag. Een meelevend lid vroeg naar de visie van het bestuur op de toekomst. Voor de vragensteller een punt van zorg, want Al Barid bestaat dat jaar dan 25 jaar en komen daar nog jaren bij?

Theo liet er geen misverstand over bestaan dat het bestuur over een visie beschikt. Die begint bij de verenigingscontinuïteit. Die acht Theo in het licht van zijn eerdere mededeling over de opvolging gewaarborgd. Besloten is inmiddels om zelfstandig verder te gaan. Er is wel gekeken naar mogelijke fusiepartners, maar dat heeft geen resultaat opgeleverd. Verder is het bestuur van plan veel te gaan investeren in de communicatie met de leden. Het verenigingsblad, dat twee keer per jaar gaat uitkomen, een special per jaar en de website zijn daarvoor de middelen. Wat de website betreft roept hij de leden op daarvoor bijdragen te leveren. 

Na de vergadering, die in recordtijd werd afgewikkeld (10 minuten) stond een interactieve presentatie op het programma, verzorgd door Theo. Het onderwerp moet eerst even in het Duits weergegeven worden want meermalen sprak Theo hard en duidelijk uit dat de presentatie zou gaan over “Ganzsachen”. In rond Hollands: waardestukken. Een interessant onderwerp, dat zeker, waarbij ook de zaal volop aan haar trekken kwam. Ervaringen met dit soort stukken werden uitgewisseld. Daarbij bleef hangen dat de Ganzsachen of in het Engels de “Postal Stationary” soms heel veel waard waren, maar meestal niet meer opbrachten dan de oud papierwaarde. Een beperkt deel van de presentatie keerde in de vraagvorm terug in de quiz. Theo had 25 vragen geformuleerd, sommige moeilijk, enkele heel erg moeilijk. Toon Jansen kwam met 20 goede antwoorden als eerste uit de bus, gevolgd door Rudy Pellecom met 19 en Avo Kaplanian met 18 treffers.

Quizwinnaar Toon moest na de quiz als veilingmeester aan de bak. Theo prees deze veiling aan met de uitspraak dat er excellent materiaal geveild werd voor een zeer schappelijke prijs. De veiling telde 105 items en dan duurt het even voordat de lijst afgewikkeld kon worden. Na afloop moest Toon twintig items weer mee naar huis nemen. Het duurste item, nummer 76 Egypte grote collectie met doubletten in dik insteekboek, met €120 als inzet trok geen kopers. Ook niet nadat Toon de inzet verlaagd had tot €100.

Feestelijk was zeker het laatste punt de ceremonie protocolaire. Daarin werden de prijswinnaars in het zonnetje gezet en met een fraaie beker beloond. Die eer viel de winnaars van de quiz en die van de tentoonstelling, die van 10 tot 12 uur voorafgaande aan de vergadering, gehouden werd. Ook in dit opzicht kwam Toon als beste uit de bus, gevolgd door Theo. De derde prijs werd gedeeld mede door Sytske Breunesse voor haar bijdrage over de Turkse dichter Tawfiq Fikret.

Oscar v.d. Vliet kreeg een beker overhandigd en wel omdat hij een eerste prijs behaald had op een tentoonstelling in 2016. Beter laat dan nooit, moet Theo en wellicht ook Oscar gedacht hebben.

Het was ten slotte niet allemaal hosanna op deze feestelijke jaarafsluiting. Want de tijd liep meer dan een half uur uit. Voor een aantal leden was dat de reden om op te stappen, nog voor de prijsuitreiking haar beslag kreeg en, misschien nog gewichtiger, voor de borrel. Het was het enige minpuntje van deze heel geslaagde bijeenkomst.







POSTEX 2018

Voorzitter Theo Hooft laat weten dat al Barid met de Postex 2018 een goede, succesvolle, beurs gehad heeft. Al Barid was goed zichtbaar in de hal en het resultaat was dat de naamsbekendheid van al Barid is toegenomen. Ook is er door leden redelijk wat verkocht. De dank van het bestuur van al Barid gaat dus uit naar degenen die " onze"  stand bemand hebben. Want zonder die inzet en betrokkenheid zou dit resultaat niet behaald zijn.

interview met Theo Hooft.

Vanaf mei 2018 zullen er per jaar vier interviews op de website van al Barid worden gepubliceerd. De bedoeling achter dit initiatief is om de site wat te verlevendigen. Aan leden van deze filatelistische vereniging zal worden gevraagd waarom zij postzegels zijn gaan verzamelen, waarom dat uitgerekend zegels uit de gebieden zijn die tot het domein van al Barid behoren en wat zij van de toekkomst van de vereniging verwachtgen. Hoe ziet het toekomstperspectief van al Barid er volgens de geïnterviewde uit.

Dit jaar is een uitzondering op de boven geformuleerde regel, want er zullen maar drie in plaats van vier interviews verschijnen, in mei, september en december. De maanden waarin de vereniging in vergadering bijeenkomt.

De eerste die voor deze nieuwe rubriek aan het woord komt is Theo Hooft, al sinds vele jaren voorzitter van al Barid.

De openingsvraag is boven al weergegeven. Waarom is Theo ooit lid geworden van al Barid? Theo daarover: “Ik was zo’n twintig jaar geleden op zakenreis in India en zag daar een serie van ronduit prachtige zegels uitgestald ergens. Mijn aandacht werd er als een magneet naar toe getrokken en toen zag ik dat het zegels waren uit Irak. Ik kocht ze en nam ze mee. De beelden erop kon ik begrijpen, maar de geschreven tekst niet. Die was in het Arabisch en dat lees, noch spreek ik. Ik keek wat verder om me heen, zag dat er een postzegelbeurs was in Apeldoorn en besloot daar heen te gaan met de bedoeling om te weten te komen wat er op mijn zegels stond. Op de beurs kwam ik in contact met Dic Tjaden en die hielp mij verder. Ik neusde wat rond in de kraam van al Barid en was meteen verkocht. Daar wilde ik wel lid van worden en ik besloot me op het verzamelen van zegels uit Irak en Afghanistan toe te leggen”.

Afghanistan? Theo: “Ja via India heb ik dat land ook bezocht. Ik kom nogal veel in die contreien, maar in Irak zelf ben ik nog nooit geweest. Ik heb een onderneming die zaken doet in China, India, veel Europese landen en de VS. Als je veel onderweg bent zoals ik dan kan je helaas niet altijd bij de vergaderingen van al Barid zijn. Dat is best lastig als je voorzitter bent. Daarom probeer ik iemand anders zo ver te krijgen om mijn rol over te nemen. Maar helaas, dat lukt nog steeds niet. Dat neemt niet weg dat ik het blijf proberen”.

Bij Theo is het niet alleen bij het verzamelen van zegels gebleven. Hij is zich ook gaan verdiepen in de filatelistische lectuur, weet dus best wel iets van tandjes, misdrukken, stempels e.d., maar dan gaat het alleen over de hoofdlijnen. Voor de details moet je bij anderen binnen de vereniging zijn, vindt hij. Vol bewondering spreekt hij over de succesnummers die onder de vlag van al Barid zijn gepubliceerd en die laten zien tot welke filatelistische hoogstandjes de leden van al Barid in staat zijn.  Hij noemt in dat verband de twee dikke boeken over de Levant en laatstelijk nog verschenen de special over de Hedjazspoorlijn.  Verwachtingsvol kijkt hij uit naar het einde van dit jaar als het speciale nummer over Sykes-Picot verschijnt. Deze publicaties geven hem een tevreden gevoel over de vereniging die hij al zo’n tien jaar leidt.

Postzegels verzamelen van een bepaald gebied, neem Irak, hebben Theo er ook toe gebracht om ook iets meer van het land te weten te komen. In het geval van dat land is hij door het lezen van studieboeken, artikelen, reisreportages e.d. veel meer te weten gekomen over wat er in maatschappelijk, politiek en economisch in Irak met zijn verschillende religieuze stromingen en diverse stammen gebeurt. Dat laatste noemt Theo de meerwaarde die kleeft aan het aanleggen van een verzameling.

Maar is het allemaal `” botertje aan de boom”?  Theo: “bepaald niet, want het toekomstperspectief is somber. Als vereniging verliezen we jaarlijks leden. Sinds ik aantrad hebben we al rond de veertig leden verloren. Niet alleen door opzeggingen, maar ook door overlijden. Wat dat laatste betreft is dat een logisch gevolg van het feit dat de vereniging vergrijst. Nieuwe aanwas vindt niet plaats en ook is het moeilijk leden te enthousiasmeren om iets voor de vereniging te gaan doen, b.v. door een bestuurslidmaatschap te aanvaarden. Neem mijn positie. Ook de leden die de vergadering niet bezoeken weten uit ons Magazine dat ik graag wil dat iemand anders de kar gaat trekken. Maar tot nu toe hebben die oproepen geen resultaat gehad. Dat geldt ook voor onze veilingmeester. Toon Jansen heeft ook aangekondigd er na vele jaren mee op te willen houden, maar vindt maar eens iemand anders die dat wil gaan doen”.

Er moet meer leven in de brouwerij komen, er moet vernieuwd worden, niet alles moet meer bij het oude, vertrouwde, blijven maar hoe pak je dat aan? Daar heeft Theo wel ideeën over: “Een bescheiden stap in die richting is wat nu met prentbriefkaarten gebeurt. Naast de zegels krijgen die ook een aparte plek. Maar er moet meer gebeuren en wel met name op Internet. Daar moeten we meer gebruik van gaan maken. Dat leidt tot meer flexibiliteit dan nu. We komen nu vier keer per jaar bijeen. Maak van de mogelijkheden die Internet biedt meer gebruik en dat kan ene impuls geven aan het verenigingsleven. Wellicht dat daardoor ook meer jongeren aangetrokken worden tot de filatelie”.

Logische vraag die uit deze ontboezeming voortkomt is: “Zijn er voorbeelden in den lande van verenigingen als al Barid die deze koers al varen?” Theo kent die voorbeelden niet en dat is zorgelijk. Al Barid zal met doorgaan op de huidige weg in 2019 het 50-jarig bestaan wel halen, maar de zestig jaar in 2029? De vraag stellen is haar beantwoorden, maar Theo laat zich wat dat betreft niet uit zijn tent lokken.











Een buitenstaander over de ledenvergadering van al Barid van 19 mei 2018.

Het eerste dat opviel toen ik De Speeldoos, de vertrouwde vergaderlocatie van de postzegelvereniging in Woerden, betrad was de stilte. Niet ongebruikelijk, verdiept als men gewoonlijk is in de albums vol zegels uit de landen van het Midden-Oosten. Maar nu was het extra stil omdat ongeveer 13 leden de moeite hadden genomen om naar Woerden af te reizen. Jammer, omdat er zo veel moois te bezien was. Neem de brieven en de prentbriefkaarten. Onlangs is er een wedstrijd voor uitgeschreven, het brieventoernooi. Het is een toernooi verdeeld over vier bijeenkomsten, voorjaar en herfst 2018 en voorjaar en herfst 2019. Op drie van de vier bijeenkomsten wordt van de leden verwacht dat men een brief of een briefkaart tentoonstelt voorzien van een begeleidende tekst. Maximaal 2 A4’tjes. Het geheel wordt beoordeeld door een jury, die deskundig mag heten en na afloop van het toernooi wordt de prijswinnaar of winnares bekend gemaakt. Eeuwige roem zal zijn of haar deel zijn. Wie heeft het mooiste verhaal gemaakt bij een prent en er was de Big Bazaar. Op die bazaar waren zegels, albums en prentbriefkaarten te koop voor een spotprijsje. Een goed initiatief lijkt me. Het brieventoernooi kende vier inzendingen. Iets dat met de Post, Telefoon en Telegraaf uit Palestina te maken had, een ansichtkaart uit Smyrna, nu Izmir geheten, met een uitgebreide toelichting, een item over het postkantoor van toenmalig koning Faroek in Caïro en een inzending uit de mandaatgebieden die het Verenigd Koninkrijk ooit had aan de randen van de Arabische, of is het Perzische, Golf?

Weinig leden en dat betekende dat voorzitter Theo Hoofd de vergadering er in heel korte tijd doorheen kon jagen. Dat neemt niet weg dat elk punt wel serieus behandeld werd, maar discussies bleven achterwege en dat scheelt. Belangrijk punt, iets waar deze maand elke vereniging mee te maken heeft, was natuurlijk de nieuwe privacywetgeving. Secretaris Jos Strengholt had daar al op voorgesorteerd, door elk van de nu 52 leden een brief te schrijven met de mededeling welke gegevens van hem of haar op het secretariaat bewaard werden en of men daar toestemming voor wilde geven.  Hoeveel van die leden de brief al geretourneerd hadden werd er niet bij verteld, maar wel de consequentie als men zou reageren. Schrappen van de ledenlijst of gaat de soep niet zo heet gegeten worden als nu door de Brusselse regels opgediend?

Vast agendapunt is altijd weer de roep om versterking van het bestuur. Voorzitter Theo heeft al maanden geleden aangekondigd zijn voorzitterschap te willen overdragen. Maar aan wie? Eventuele gegadigden staan nog niet in de rij, al was het er maar een. Maar ook die mededeling kon nog niet gedaan worden en iets soortgelijks valt te melden over de komende vacature van veilingmeester, nu met verve bekleed door Toon Jansen.

Gelukkig waren er wel gegadigden voor het bemensen van de stand van al Barid, eind oktober, van de Postex in Apeldoorn. Een hele zorg minder.

Verder kwam de stand van zaken nog aan de orde van de special die gemaakt wordt over Sykes-Picot. Initiatiefnemer Sven v.d. Ven  kon melden dat het werk op schema ligt en dat de publicatie op de eindejaarsvergadering in december aan bestuur en leden kan worden aangeboden. Iets om naar uit te kijken dus.

Dat laatste geldt ook voor volgend jaar. Al Barid bestaat dan 50 jaar en dat moet uiteraard op de een of andere manier worden herdacht of zo men wil gevierd.  Maar wie gaat dat doen? Wie gaat deze kar trekken? Vooralsnog was er niemand die zich daarvoor aanmeldde. Maar wat nu niet is, kan zeker nog komen.

Pure nostalgie was in dat verband de herinnering aan het verleden, toen een vooraanstaand lid, huisarts te Vlaardingen, zowat in zijn eentje de hele vereniging droeg. Hij regelde de veilingen met alles wat daaraan vastzat, redigeerde al Barid, zorgde voor de verzending

en hield de bibliotheek bij.

Aan een Einzelgänger, met alle respect, heeft al Barid geen behoefte, maar wel aan een groter draagvlak. Komt dat er niet dan is het toekomstperspectief somber.











Februari-vergadering: impressies van een buitenstaander.

De vergadering van al Barid, gehouden op zaterdag 17 februari 2018 in Woerden was redelijk druk bezocht. De stemming was geanimeerd en er waren mooie verzamelingen te zien. Neem b.v. de presentatie van al Barid-lid Avo Kaplanian over de Hejaz. De presentatie had op de recent gehouden Philateliebeurs veel indruk gemaakt en de hoofdprijs gewonnen en dat gaat de maker een reis opleveren naar Brussel, waar hij zijn selectie over dat deel van Saoedi-Arabië opnieuw gaat presenteren.

De ledenvergadering werd voorgezeten door Toon Jansen. Voorzitter Theo Hooft zat in China. Hij zou daar de Chinese jaarwisseling zo maar hebben kunnen meemaken, maar volgens Toon was hij daar voor zijn werk en niet voor een uitstapje. Hij is net met een nieuw bedrijf begonnen en Toon hield de vergadering voor dat al Barid met vernieuwde energie moet blijven zoeken naar een nieuwe voorzitter. Dat geldt trouwens ook voor de positie van Toon als veilingmeester. Hij gaat dit jaar nog door, maar houdt er volgend jaar mee op. Ook in dit opzicht was de toon van Toon somber door het gebrek aan enthousiasme dat hij constateert als het om inzendingen voor de veiling gaat.

In zijn openingswoord toonde Toon zich ook somber. Het ledenaantal loopt terug en hij constateerde een gebrek aan ambitie. Zo kon er onlangs helaas niemand gevonden worden om de kraam op de Philateliebeurs van afgelopen maand in Hilversum te bemensen en dus schitterde al Barid door afwezigheid.

Op de agenda stonden de nodige verslagen en die haalden alle moeiteloos de eindstreep. Wel leverde het financieel jaarverslag enige discussie op. Het ging met name over de portikosten. Het versturen van het ledenblad is duur en wordt duurder. De vraag of het bestuur nooit gedacht heeft aan digitale verzending werd ontkennend beantwoord. Sterker nog: het bestuur was bijna toe aan het nemen van het besluit om daartoe vanaf 2019 over te gaan. De twee of hooguit drie leden die op dit moment nog niet over een mailadres beschikken krijgen het blad gewoon per post toegestuurd.

Het bestuur verwacht verder om op korte termijn met E-Barid aan de slag te gaan. Achter die term gaat een informatiebulletin schuil die met een grotere frequentie gaat verschijnen dan nu het ledenblad. In de E-Barid moeten mededelingen van de kant van het bestuur komen te staan, alsmede artikelen die nu in de gedrukte versie staan. Toon beloofde de vergadering op korte termijn te komen met selectiecriteria waaraan inzendingen door de redactie getoetst zullen worden alvorens te kunnen worden geplaatst. Secretaris Jos Strengholt gaat de redactie voeren en dat zal gebeuren in nauw overleg met webmaster Wim van Geelen.

Toen het over de site ging was het Toon die de leden opriep vooral de schroom te overwinnen om een bijdrage daaraan te leveren. Tot nu toe wordt mondjesmaat van die gelegenheid gebruik gemaakt.

De kas klopte als een bus en dus stelde de kascontrolecommissie, bestaande uit de heren Van Ast en Belonje, voor het bestuur decharge te verlenen. Applaus was er voor penningmeester Folkert Bruining. Een open doekje was er ook voor bibliothecaris Van Zellem, die elke vergadering maar weer zijn bibliotheek meeneemt.  Dat neemt niet weg dat in de waarderende woorden die Toon jegens hem uitsprak ook teleurstelling doorklonk. Want er wordt te weinig naar zijn smaak gebruik gemaakt van deze voorziening. Dus volgde een oproep om de bieb meer te raadplegen.

Goed nieuws was er gelukkig ook. Ser van de Ven, die het project Sykes-Picot leidt antwoordde desgevraagd dat het er absoluut in zit dat de special over wat de beide heren in het Midden-Oosten hebben aangericht, dit jaar nog zal verschijnen. Aan deze editie, die evenals het voorgaande magazine over de Hejaz spoorlijn op A4 formaat verscheen, word meegewerkt door Ronny van Pellecom, Jan van Zellem, Folkert Bruining en Toon Jansen.

En ten slotte nog ander goed nieuws. Toon was aftredend, maar wil zich toch nog een termijn aan het bestuur verbinden. Hulde voor die inzet!

 

 



 (




















  

De Hedjaz Spoorlijn, Postaal en Fiscaal.

De Jaarvergadering werd door het bestuur van de Filatelistische Contactgroep Islamitische Wereld Al Barid benut voor het uitreiken aan de leden van een publicatie over de Hedjaz Spoor;lijn. Ook wel de ijzeren weg naar Mekka genoemd. Een plaats, waar de lijn overigens nooit zou komen, want die liep niet verder dan de tweede heiige stad van de Islam, Medina.

De spoorlijn werd door het Osmaanse Rijk niet alleen aangelegd met de bedoeling om pelgrims te vervoeren, maar ook om sneltroepen te kunnen verplaatsen.  Het hoe en waarom en door wie de lijn werd aangelegd wordt beknopt beschreven in dit boekwerk. Daarnaast gaat de aandacht vooral uit naar het postale “gebeuren”. Allereerst worden de belastingzegels aan de orde gesteld. Die werden in gebruik genomen om met de opbrengsten daarvan de spoorlijn te kunnen bekostigen. Prachtige foto's illustreren de tekst, die van streng wetenschappelijk niveau is. Vervolgnes komen de Osmaanse post- en telegraafkantoren stuk voor stuk voor bij en dat waren er nogal wat.

Ook aan de politieke gebeurtenissen uit die tijd, de gevolgen van de Sykes-Picotovereenkomst, die tot de dag van vandaag een heel grote invloed heeft op de gebeurtenissen in het Midden-Oosten,  wordt aandacht besteed. Door de afloop van de Eerste Wereldoorlog kwam op basis van die overeenkomst, de spoorlijn in vier verschillende landen te liggen. Alle vier met een verschillend postaal en fiscaal regiem. Zij komen alle vier aan de orde.

Al met al is het een indrukwekkende publicatie geworden, waarvoor maar liefst 42 bronnen zìjn geraadpleegd. De publicatie is ook even mooi als zorgvuldig vormgegeven met prachtige foto's . Folkert Bruining, Toon Jansen, Avo Kaplanian en Peter Leever hebben deze publicatie samengesteld. Inhoudelijke ondersteuning is verleend door Oscar van der Vliet en hij kreeg van Folkert het eerste exemplaar overhandigd. Daar zijn foto's van gemaakt en die worden bij dit artikel afgedrukt. Daaraan is nog een foto toegevoegd en wel van een van de locomotieven die op deze spoorlijn hebben gereden. In 2010, een jaar voor het uitbreken van de opstand in Syrië, stond deze locomotief voor het Centraal Station in Damascus. Of die er nu nog staat is niet bekend. Maar er is gelukkig wel een ander monument dat herinnert aan deze spoorlijn: de publicatie van Bruining c.s.

Hulde, grote bewondering en waardering voor het initiatief dat geleid heeft tot deze schitterende publicatie.


De Voorzitter spreekt:


Graag uw aandacht voor de eindejaarsbijeenkomst van 10 december 2016.   

A.      Grotere inzendingen die uit een of meer kaders bestaan, geen eisen alleen dat het met het Al Barid  verzamelgebied  te maken moet hebben.   Inschrijven kan vanaf nu tot 6 december door het sturen van een mail met de titel van uw inzending  naar Theo Hooft email: tisihooft@hetnet.nl

B.      Inzendingen van 1 blad hiervoor hebben we het thema “spoorweg/weg spoor” gekozen. We laten het aan u om een kleurrijke invulling aan dit thema te geven.  Voor deze categorie is vooraf inschrijven niet nodig.  

C.      Tijdens de bijeenkomst is het mogelijk al die stukken en zegels te verkopen die u dubbel heeft, die een miskoop waren, niet in het verzamelgebied vallen etc. Let wel tegen een vaste prijs van 0.50 of 1.00 euro. U krijgt daarvoor een zijde van een kader toegewezen onder de titel BIG BAZAAR. De organisatie zorgt voor een “centebakkie” bij uw spullen. Ook hiervoor graag opgeven tot 6 december bij tisihooft@hetnet.nl

D.      Voor een ieder die niet met A, B of C mee kan doen zal de organisatie voor gepaste arbeid ter plaatse zorgen.

                Met vriendelijke groet,

 Theo Hooft



 

Al Barid op de POSTEX in Apeldoorn.

De Nederlandsche Vereeniging van Postzegelverzamelaars organiseerde  i.s.m. de Gezamenlijke Stuurgroep Evenementen (GSE), een samenwerkingsverband van de Koninklijke Nederlandse Bond van Filatelistenverenigingen (KNBF), de Nederlandse Vereniging van Postzegelhandelaren (NVPH) en PostNL, dit jaar voor de achttiende maal de nationale Postzegelshow POSTEX 2016. Afgelopen vrijdag, zaterdag en zondag stond de Americahal in Apeldoorn in het teken van de postzegel.

Postex is een groots filatelistisch evenement voor de verzamelaar en het hele gezin. Met een actief kijk-doe-programma met onder andere: Jeugdfilatelie, handelarenstands, PostNL, Dag van de Postzegel, promotiestands van gespecialiseerde filatelisten verenigingen, tentoonstelling, postzegelbergen, gratis taxaties van verzamelingen en losse postzegels en nog veel meer. Ook voor niet-filatelisten is ruime aandacht zoals een tentoonstelling van Creatief met / door postzegels.

Uiteraard stond Al Barid daar ook met een stand, in dit geval in de vorm van een tafeltje met daarop wat tijdschriften, een aanmeldingsformulier om lid te worden en twee zakjes met postzegels ter verkoop.

Het was gezellig druk in de hal, maar het tafeltje van Al Barid werd niet vaak aangedaan door belangstellenden, laat staan dat zich nieuwe leden kwamen aanmelden.

Al Barid was een plaats toegedacht in een rij met vergelijkbare verenigingen. Daaronder die van Griekenland. Die vereniging vierde haar 50-jarig bestaan en deed dat met 70 postzegelkavels. Ons lid Hans Paul Soetens, ook lid van die vereniging, bracht daar het merendeel van zijn tijd door.

Voor de secretaris van die club, Jan Blijleven, was zaterdag een gedenkwaardige dag. De burgemeester van zijn woonplaats Ridderkerk, Anny Attema (PvdA) kwam langs omdat het Z.H. De Koning behaagd had Jan te benoemen als lid van de orde van Oranje Nassau. Uiteraard werd hij namens Al Barid gefeliciteerd  en wel door Theo Hooft en Folkert Bruining.





De Hedjazspoorlijn.

Binnen de vereniging is door meerdere leden het initiatief genomen om, zoals al gemeld tijdens de laatstgehouden ledenvergadering, een Al Barid special uit te brengen over de Hedjaz spoorlijn. Door het enthousiasme ontstaat er een zeer interessant boek van rond de 50 pagina’s vele malen groter dan een normale uitgave van Al Barid.

Het bestuur is van mening dat dit boek, als speciale uitgave van Al Barid,aangeboden moet worden aan de leden. Het bestuur heeft al een aantal sponsors voor dit project gevonden en natuurlijk probeert het ook advertentieruimte te verkopen. Niettemin blijven er nog financiële problemen.

Voorzitter Theo Hooft doet daarom een dringend beroep op de leden van Al Barid om dit initiatief financieel te ondersteunen door een bijdrage over te maken op rekening  NL 12 INGB 0000 5496 00 ten name van FCIW Al Barid onder vermelding van Hedjaz spoorlijn.

Bijgaand nog een foto van een locomotief die rond de eeuwwisseling op die spoorlijn gereden heeft. De loc stond, in ieder geval in 2009, opgesteld voor het station in Damascus. Of de loc er nu nog staat, na al die oorlogsellende, is niet bekend.







.


.